poniedziałek, 09 grudzień 2019
 
 
 
 
   
Menu główne
Strona główna
Z życia szkoły
Osiągnięcia uczniów
Podręczniki
Patron szkoły
Szukaj
Statut Szkoły
Informacje o szkole
Historia szkoły
Grono pedagogiczne
Samorząd Uczniowski
Logopeda/ pedagog szkolny
Rada Rodziców
Biblioteka szkolna
Zajęcia pozalekcyjne
UKS
Kalendarz roku szkolnego
Dla uczniów i rodziców naszej szkoły
Plan lekcji
Bezpieczny internet
RODO
Dla rodziców przedszkola
Aktualności
Grupy przedszkolne
Dokumenty obowiązujące w przedszkolu
Ramowy rozkład dnia w przedszkolu
Dokumenty do pobrania
Szkolne Blogi

baner 6 latki

Najlepsza pora pójść do przedszkola - Przedszkole - Sokołowsko - Oddział Przedszkolny

Historia
SZKOŁA PODSTAWOWA W SOKOŁOWSKU LATA 1969 – 1990 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
niedziela, 10 listopada 2019 10:08

UWARUNKOWANIA  PRACY SZKOŁY

BAZA SZKOŁY

Nowa szkoła została oddana do użytku w lutym 1969 roku i wybudowana przez Powiatowe Przedsiębiorstwo Remontowo – Budowlane z Kamiennej Góry. Koszt budowy wyniósł wtedy 4300000 złotych. Fundatorem był Społeczny Fundusz Budowy Szkół.

W pierwszej wersji budowa miała być rozpoczęta w r. 1963, a następnie w r. 1964. Ostatecznie przystąpiono do niej w r. 1965. Prace nad rozpoczęciem budowy nowego obiektu szkolnego przedłużyły się, ponieważ strony zainteresowane nie mogły dojść do porozumienia odnośnie ostatecznego projektu placówki. Budowa nowej szkoły, pomnika 1000 – lecia miała rozwiązać na najbliższych dwadzieścia lat problem organizacji szkoły, ponieważ trzy budynki zastępcze, użytkowane przed r. 1969 jako szkolne, nie odpowiadały najbardziej niezbędnym wymogom eksploatacyjnym. Z danych źródłowych wynika, że ich kapitalny remont z adaptacją na cele szkolne byłby całkowicie nieopłacalny: przegniłe, spróchniałe schody, zbudowane z łatwopalnego materiału, zbyt wąskie i strome, poniemieckie centralne ogrzewanie nie nadające się już do dalszego użytkowania.

Nowooddana szkoła mieściła się w budynku jednopiętrowym na ulicy Unisławskiej 4. Za nią znajdowały się boiska sportowe. Parcela budowlana obejmowała 0,971ha powierzchni. Budynek szkolny umiejscowiony był na samym początku wśród rozkopanych dołów i hałd koksu, później  zaś wśród zieleni i ogródka działkowego – przy szosie. W pobliżu placówki wzniesiono też budynek gospodarczy, m.in. z przeznaczeniem na pracownię zajęć technicznych dla chłopców. Obiekt szkolny był odgrodzony od niezbyt ruchliwej jezdni, a przez swoje usytuowanie miał dodatkowo zapewnioną ciszę. W chwili oddania do użytku był wyposażony w centralne ogrzewanie i instalację wodną. Początkowo na parterze znajdowały się trzy izby lekcyjne, pokój dyrektora, pokój nauczycielski, biblioteka, toalety, szatnie i przestronny jasny korytarz. Na pierwszym piętrze usytuowanych było sześć izb lekcyjnych. Łącznie w obiekcie znajdowało się dziewięć izb lekcyjnych oraz urządzenia towarzyszące. W 1970roku wygospodarowano pomieszczenie o powierzchni 10m2 na gabinet lekarski oraz zastępczą salę gimnastyczną o powierzchni 120m2.

Była to szkoła, w której starano się maksymalnie wykorzystać powierzchnię dla celów dydaktycznych i wychowawczych. Ogólna powierzchnia użytkowa nie zmieniła się do r. 1990.

W placówce od początku przywiązywano uwagę do wyposażenia izb lekcyjnych. Jak bowiem twierdził E. Fleming z doskonaleniem metod nauczania wiąże się nierozerwalnie konieczność modernizacji bazy materialnej szkoły. W szkole dążono więc do systematycznego przekształcania izb lekcyjnych w klasopracownie i pracownie. W chwili oddania do użytku szkoła była wyposażona w podstawowy sprzęt do prowadzenia zajęć lekcyjnych tzn. posiadała ławki, szafy, stoliki itp. oraz niektóre pomoce dydaktyczne przeniesione z poprzedniego obiektu szkolnego. Lepsza sytuacja, jeśli chodzi o sprzęt  i pomoce dydaktyczne  była  w gabinetach: geograficznym, fizyko – chemicznym i biologicznym. Pozostałe pomieszczenia dydaktyczne miały słabe wyposażenie, brak podstawowych pomocy. Sytuacja była więc ciężka, tym bardziej, że szkoła nie posiadała na początku funduszy i jej potrzeby nie zostały uwzględnione w budżecie ogólnym. Stopniowo jednak, dzięki staraniom m.in. nauczycieli,  izby lekcyjne stały się klasopracowniami z wyposażeniem ułatwiającym prowadzenie danej  lekcji.

Szkoła robiła różnorodne zakupy, aby pomieszczenia dydaktyczne miały lepsze wyposażenie w pomoce naukowe, a wśród nich także w techniczne środki wzrokowo – słuchowe, zwane środkami audiowizualnymi. Np. w 1972roku zakupiono 2 radia, w 1973roku 2 adaptery i 2 telewizory czarno – białe. W 1990 roku były 4 magnetofony szpulowe, 3 kasetowe, 2 telewizory kolorowe oraz 4 czarno – białe. Szkoła posiadała także rzutnik, 2 episkopy i projektor 16mm. Aby ułatwić przekaz informacji założono w 1987 roku radiowęzeł, którego zasięg obejmował wszystkie pomieszczenia. Szkoła starała się prowadzić politykę systematycznego uzupełniania pomocy audiowizualnych, w miarę możliwości finansowych. Było to możliwe głównie dzięki staraniom dyrektora szkoły, pana Wiesława Przybyły (szczególnie w latach 1973 – 1977) i ścisłej współpracy z rodzicami.

 

KADRA PEDAGOGICZNA

W roku 1969, w którym szkoła rozpoczęła działalność stan zatrudnienia nauczycieli na Dolnym Śląsku, nie przedstawiał się najlepiej. Stale niedostateczną ich liczbę rozdzielano na godziny nadliczbowe. Niedobór wykwalifikowanych nauczycieli uzupełniano częściowo rezerwą, jaką stanowili absolwenci liceów ogólnokształcących.

Tabela nr 1.

Liczba nauczycieli w latach 1970 – 1990 oraz średnia liczba uczniów przypadająca na jednego z nauczycieli.

Rok szkolny

Liczba nauczycieli

Liczba uczniów

Liczba uczniów przypadająca na 1 nauczyciela

1970/71

8

173

22

1974/75

8

104

13

1980/81

10

105

10

1989/90

11

116

10

Źródło: Wyliczenia na podstawie protokołów Rad Pedagogicznych z lat 1970 – 1990

Dyrektor szkoły podejmował liczne działania mające na celu stabilizację kadr. Wiele uwagi w omawianej placówce poświęcano również podnoszeniu kwalifikacji pedagogicznych. Tak np. w latach 1974/75 powołano gminne zespoły samokształceniowe dla nauczycieli języka polskiego, matematyki, języka rosyjskiego, biologii, historii i geografii. Kierowano nauczycieli na różnorodne kursy z zakresu nauczania początkowego, organizatorów wycieczek szkolnych, instruktorów harcerskich. W roku 1978/79 studia podjęło pięciu nauczycieli.

Wykształcenie nauczycieli w wybranych latach przedstawia tabela nr 2.

Tabela nr 2.

Wykształcenie nauczycieli w wybranych latach

rok

Liczba nauczycieli

pełnozatrudnionych

Po Liceum Pedagogicznym

Po Studium Nauczycielskim

Z wykształceniem wyższym zawodowym

Z wykształceniem wyższym magisterskim

1974

8

6

1

7

-

-

1975

7

5

1

6

-

-

1978

9

8

2

5

2

-

1987

10

9

2

3

-

5

1990

11

11

1

4

-

6

Źródło: Protokoły Rad Pedagogicznych

Zainteresowanie sprawami wykształcenia kadry sprawiło, że w roku 1987/88, szkoła posiadała specjalistów w zakresie języka polskiego, biologii, geografii, zajęć praktyczno – technicznych oraz nauczania początkowego.

Stan kadry szkoły nie odbiegał od powszechnie panującego w kraju. Zgodnie z tendencjami ogólnopolskimi następowały korzystne zmiany poziomu wykształcenia nauczycieli.

 

DZIAŁALNOŚĆ DYDAKTYCZNA

Proces dydaktyczny w szkole przebiegał na dwóch podstawowych płaszczyznach, tj. pracy lekcyjnej i pozalekcyjnej. Na przestrzeni dwudziestu jeden lat działalności szkoły obowiązujące wówczas programy nauczania uległy kilkukrotnym zmianom. Powodowane było to głównie zachodzącymi przemianami w życiu społecznym i politycznym kraju. Programy charakteryzowały się przeładowaniem i upolitycznieniem treści, a nauczyciel miał niewielki margines swobody w ich doborze.

Początek lat sześćdziesiątych to przygotowanie do reformy programowej związanej z przejściem z siedmioletniego na ośmioletni okres nauki. Przedłużając ją w szkole podstawowej zakładano, że spowoduje to lepsze przygotowanie do dalszego kształcenia lub podjęcia pracy zawodowej. W programie uwzględniono dwa szczeble tj.:

-nauczania początkowego w klasach I – IV

-nauczania systematycznego w klasach V – VIII

Nowy plan wprowadził elementy kształcenia politechnicznego. Przewidziano zwiększony przydział godzin na przedmioty matematyczno – przyrodnicze.

Dnia 13X1973 roku Sejm podjął uchwałę o systemie edukacji narodowej. Istotnym jej elementem była zapowiedź wprowadzenia powszechnej ,dziesięcioletniej szkoły ogólnokształcącej. Przewidywano również stopniowe upowszechnianie wychowania  przedszkolnego w celu wyrównania poziomu dzieci podejmujących naukę w szkole. Opracowane zostały nowe treści nauczania, które miały służyć formowaniu w miarę wielostronnie rozwiniętej osobowości ucznia. Zmienił się zakres poszczególnych cykli kształcenia. Przewidywano wprowadzenie dwóch cykli: początkowego w klasach I – III i systematycznego w klasach IV – X. Nauczanie początkowe miało pełnić funkcję opiekuńczo – wychowawczą. W klasach IV – X program cyklu kształcenia miał składać się z dwóch części. Pierwsza jednolita miała obowiązywać wszystkich uczniów i podawać niezbędne treści z zakresu języka i historii ojczystej, praw przyrody i rozwoju społecznego, zasad technologii oraz współżycia społecznego. W drugiej części zakładano realizację przedmiotów fakultatywnych uwzględniając zainteresowania i uzdolnienia uczniów.

W r.1978/79 rozpoczęto praktyczne urzeczywistnianie programu szkoły ogólnokształcącej zgodnie z założeniami Ministra Oświaty i Wychowania. Wtedy to wprowadzono nowy program klas pierwszych.

Lata osiemdziesiąte przyniosły kolejne zmiany. W wyniku krytycznej oceny stanu oświaty uchwałą Sejmu PRL z dn. 26I1982 roku wstrzymano realizację reformy strukturalnej. Program krytykowany był szczególnie za duży stopień utrudnienia. Poza tym w szkole nie było odpowiednich warunków do realizacji założeń nowej koncepcji szkoły podstawowej. W roku 1981 zmodernizowano plany nauczania i dostosowano je do pięciodniowego tygodnia pracy w szkole. W połowie 1983 roku zakończono prace nad nowymi programami.

Kolejne zmiany, będące wynikiem postulatów domagających się ograniczenia materiału nauczania, wprowadzono w roku 1987. Wyeliminowano częściowo treści zbędne, zmodernizowano kształcenie matematyczno – przyrodnicze i humanistyczne, wprowadzając treści praktyczne, respektujące potrzeby życia codziennego. Ważne miejsce wyznaczono problematyce samokształcenia. Zmiany miały na względzie bardziej wszechstronny rozwój ucznia, jego różnorodne potrzeby i zróżnicowane zainteresowania. Praca lekcyjna w szkole odbywała się w systemie klasowo – lekcyjnym. Pod koniec lat siedemdziesiątych niektórzy nauczyciele stosowali w pracy techniki Freineta, m.in. fiszki autokorektywne, referaty, gazetki szkolne.

Jeśli chodzi o bardziej widoczne próby unowocześniania procesu dydaktyczno – wychowawczego to sytuacja w szkole zaczęła zmieniać się dopiero w drugiej połowie lat siedemdziesiątych. Innowacje były widoczne w procesie kształcenia oraz w stosowaniu metod nauczania i uczenia się.

Duże zmiany w traktowaniu programu i samej szkoły zaszły  w wyniku zarządzenia MEN z dn. 15III1989 roku. Bardziej wyraźnie stawiano odtąd na stosowanie w pracy lekcyjnej metod aktywizujących. Szkoła zaczęła wprowadzać nauczanie wielopoziomowe. Zabieg ten pozwolił realizować w zasadzie jednakowe treści programowe w obrębie głównych przedmiotów nauczania na trzech poziomach kształcenia: podstawowym – dst, rozszerzającym – db, dopełniającym – bdb. Były one dostosowane do zainteresowań i możliwości intelektualnych uczniów. Nauczanie wielopoziomowe przyczyniło się do zmniejszenia uczniów niepromowanych.

 

PRACA POZALEKCYJNA

Szkoła starała się wypełniać czas wolny uczniów organizując dla nich zajęcia pozalekcyjne. Na przestrzeni dwudziestu jeden lat istniały różnorodne koła zainteresowań. Były to m.in.: koło polonistyczne, matematyczne, języka rosyjskiego, biologiczne, fizyczne, chemiczne, geograficzne, plastyczne, muzyczne, taneczne, recytatorskie, teatralne. Istniał również chór i Szkolne Koło Sportowe. Z dostępnych danych wiadomo, że w pierwszym roku działały w szkole: koło recytatorskie, zespół teatralny i chór. Już wówczas osiągały one sukcesy w różnych rywalizacjach, nie tylko na terenie powiatu.

Liczne osiągnięcia uczniów w latach 1970 – 1990 przedstawia poniższe zestawienie.

Zestawienie nr1

Ważniejsze osiągnięcia na olimpiadach i konkursach w latach 1970 – 1990

Rok szkolny

Rodzaj imprezy

Charakter imprezy

Zajęte miejsce

1969/70

Przegląd Szkolnych Zespołów Artystycznych

Konkurs Recytatorski

Powiatowa

 

 

Powiatowa

I

 

 

IV

1970/71

Przegląd Szkolnych Zespołów Artystycznych

Olimpiada Matematyczna

Przegląd Szkolnych Zespołów Artystycznych

Powiatowa

 

 

Powiatowa

 

wojewódzka

V

 

 

Wyróżnienie

 

wyróżnienie

 

1972/73

Przegląd Szkolnych Zespołów Artystycznych

Olimpiada Matematyczna

Powiatowa

 

 

powiatowa

III

 

 

II

1973/74

Olimpiada Matematyczna

powiatowa

wyróżnienie

1976/77

Olimpiada Polonistyczna

rejonowa

wyróżnienie

 

Olimpiada Matematyczna

rejonowa

V

 

Olimpiada języka rosyjskiego

rejonowa

I, III

 

Konkurs Żywego Słowa

rejonowa

VI

 

Turniej Wiedzy Obywatelskiej

rejonowa

wyróżnienie

 

Zawody Narciarskie

rejonowa

III

1977/78

Olimpiada Polonistyczna

rejonowa

III

 

Zimowe Igrzyska Młodzieży

wojewódzka

V

 

Turniej tenisowy

rejonowa

I, II

1978/79

Zawody szachowe

wojewódzka

III

1979/80

Przegląd Szkolnych Zespołów Artystycznych

rejonowa

III

 

Młodzieżowe Mistrzostwa Szachowe

wojewódzka

III

 

Sztafeta Narciarstwa Klasycznego

wojewódzka

III

 

Bieg Gwarków

ogólnopolska

wyróżnienie

 

Sztafeta Pokoleń

wojewódzka

V

 

Zawody na nartorolkach

ogólnopolska

wyróżnienie

 

Zawody Biathlonowe

wojewódzka

IV

1980/81

Igrzyska Młodzieży Szkolnej

wojewódzka

VII

 

Bieg Gwarków

ogólnopolska

IX

 

Olimpiada z fizyki

rejonowa

IV

1981/82

Olimpiada Polonistyczna

wojewódzka

IV

 

Przegląd Szkolnych Zespołów Artystycznych

wojewódzka

V

 

Alpejskie Igrzyska Młodzieży Szkolnej

wojewódzka

I

 

Turniej piłki siatkowej

rejonowa

II

 

Sztafetowe Biegi Przełajowe

wojewódzka

II

1982/83

Olimpiada Matematyczna

rejonowa

II

 

Olimpiada Biologiczna

rejonowa

III

 

Konkurs języka rosyjskiego

rejonowa

I, II

 

Konkurs Recytatorski

rejonowa

II, V

 

Zawody w trójboju

rejonowa

II

 

Spartakiada Młodzieży

wojewódzka

IV

 

Zawody w piłce ręcznej

rejonowa

II

 

Bieg Krasnali

wojewódzka

III

1983/84

Olimpiada Polonistyczna

wojewódzka

III

 

Olimpiada Matematyczna

rejonowa

II

 

Konkurs recytacji poezji i prozy rosyjskiej i radzieckiej

rejonowa

III

 

Konkurs „Znam przepisy ruchu drogowego”

rejonowa

II

 

1984/85

Olimpiada Polonistyczna

wojewódzka

III

 

Olimpiada Matematyczna

wojewódzka

I

 

Bieg Krasnali

wojewódzka

I, II, III

 

Biegi Przełajowe

wojewódzka

IV

1985/86

Konkurs Polonistyczny

rejonowa

III

 

Konkurs z fizyki

rejonowa

III

 

Biegi Przełajowe

wojewódzka

VI

 

Zawody narciarskie

rejonowa

I, II

 

Bieg Krasnali

wojewódzka

III

 

Spartakiada Młodzieży

wojewódzka

V, IX

 

Zawody w narciarstwie alpejskim

ogólnopolska

Wyróżnienie

 

Mistrzostwa Okręgowego Związku Narciarskiego

wojewódzka

VI

1987/88

Konkurs Polonistyczny

wojewódzka

V

 

Konkurs Matematyczny

rejonowa

III

 

Turniej Wiedzy o Sztuce

wojewódzka

IV

 

Bieg Gwarków

ogólnopolska

Wyróżnienie

 

Bieg Krasnali

wojewódzka

III

 

Biegi Przełajowe

rejonowa

I, III

1988/89

Konkurs Polonistyczny

rejonowa

I, II

 

Konkurs Matematyczny

rejonowa

II

 

Zawody w narciarstwie klasycznym

wojewódzka

I

 

Ogólnopolskie Zawody  Narciarskie

ogólnopolska

VI

 

Mistrzostwa Karkonoskiego Związku Narciarskiego

ogólnopolska

V

 

Igrzyska Młodzieży Szkolnej

wojewódzka

IV

 

Wielobój lekkoatletyczny

rejonowa

I

1989/90

Olimpiada Polonistyczna

rejonowa

II

 

Olimpiada Matematyczna

rejonowa

IV

 

Konkurs Recytatorski

rejonowa

II

 

Konkurs Wiedzy o Sztuce

wojewódzka

VII

 

Biegi Przełajowe

rejonowa

I, V

Źródła: Protokoły Rad Pedagogicznych z lat 1970 – 1990, kronika szkolna

W poszczególnych latach zwiększała się ilość kół zainteresowań. Największym zainteresowaniem cieszyły się w początkowym okresie zespoły muzyczne, w późniejszym – Szkolne Koło Sportowe. Chcąc pozyskać nowych członków kół zainteresowań szkoła pracowała pod hasłem: „Każdy uczeń członkiem przynajmniej jednej organizacji i jednego koła”. Niemal każdego roku szkolne koła uzyskiwały dobre miejsca w eliminacjach powiatowych, czasem powtarzając swój sukces w zawodach wojewódzkich.

Liczba członków niektórych kół zainteresowań w wybranych latach

Nazwa koła

Liczba członków w 1973/74

Liczba członków w 1979/80

Liczba członków w 1989/90

artystyczne

30 – chór

15 – zespół teatralny

42 – chór

14 – zespół muzyczny

36 - chór

polonistyczne

10

16

25

matematyczne

12

11

8

SKS

-

25

28

Źródło: Protokoły Rad Pedagogicznych, lata 1973/74, 1979/80, 1989/90

Różnorodność i atrakcyjność zajęć oraz liczne wyjazdy na konkursy i zawody połączone ze zdobywaniem nagród skłaniały uczniów do wstąpienia w szeregi tegoż koła. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych prawie każdy nauczyciel prowadził koło przedmiotowe. Poprzez udział w konkursach i zawodach, uczniowie nie tylko reprezentowali szkołę, przede wszystkim rozwijali swoje zdolności i zainteresowania. Praca w różnych formach działalności uczniowskiej stwarzała możliwość lepszego rozwoju uczniów nie tylko w dziedzinie dydaktyki. Łączyła ona emocjonalnie z rówieśnikami, a tym samym ze szkołą i jej pracownikami. Oprócz pracy z dziećmi zdolnymi, zajmowano się również uczniami, którzy nie mogli poradzić sobie z wymogami programowymi. Istniały zespoły wyrównawcze oraz zespoły korekcyjno – kompensacyjne.

 

ORGANIZACJE MŁODZIEŻOWE

Poprzez udział w dobrze i sensownie zorganizowanych organizacjach młodzież mogła zdobywać umiejętności pracy w zespole, poczucie odpowiedzialności za podejmowane zadania. Przynależność do nich dawała uczniom możliwość rozwijania zainteresowań, pogłębiania wiedzy i umiejętności zdobytych na zajęciach.

W r. 1969/70 zostały powołane do działalności: ZHP, SU, SKO, PCK, TPPR, SKKT oraz LOP.

Od pierwszych lat istnienia szkoły założono ZHP i drużyny zuchowe. W 1969 roku do drużyny harcerskiej należało 30 uczniów, co stanowiło 26% uczniów klas IV – VIII. Organizacja była prowadzona przez panią Zofię Filipiak – Gryczewską, która zdobyła stopień Harcmistrza Polski Ludowej i otrzymała Złoty Krzyż za zasługi w harcerstwie. W roku 1979/80 organizacja liczyła 52 harcerzy, co stanowiło 82% liczby uczniów klas starszych. W roku 1982/83 wszyscy uczniowie klas IV – VIII należeli do organizacji. Należy podkreślić, że prowadząca organizowała liczne biwaki i obozy wędrowne nie tylko na terenie kraju ale również poza jego granicami (NRD, Czechosłowacja). Obok kadry instruktorskiej angażowana była młodzież szkół średnich. Organizowali oni sobotnio – niedzielny wypoczynek dla harcerzy, zbiórki, rajdy, wycieczki.

Przez wszystkie lata drużyna harcerska włączała się do przygotowań uroczystości szkolnych. Aktywnie uczestniczyła w wiecach 1 – Majowych oraz brała udział w Harcerskich Giełdach Artystycznych, zdobywając wyróżnienia i nagrody. Np. w r. 1982/83 harcerze brali udział w konkursie na „Odznakę chorągwianą”. W tym samym roku zdobyli II miejsce na Festiwalu Piosenki Harcerskiej na szczeblu gminnym oraz wyróżnienie w eliminacjach wojewódzkich. W r. 1983/84 drużyna zdobyła II miejsce w Jesiennym Rajdzie Chorągwianym, natomiast w Turnieju Drużyn Chorągwi Wałbrzyskiej na 249 drużyn zajęła VII miejsce. Było to znaczne osiągnięcie jak na drużynę ze szkoły wiejskiej. W r. 1989/90 zajęła drużynowo IV miejsce w II Ogólnopolskim Memoriale w Jakuszycach.

Do najważniejszych akcji drużyny przez cały okres należy zaliczyć: zdobywanie sprawności i stopni harcerskich, porządkowanie otoczenia szkoły, udział w porządkowaniu skwerów i zieleńców na terenie wsi, działalność Dziecięcych Komitetów Blokowych, wykonywanie i naprawa zabawek dla dzieci ze żłobka i przedszkola, odwiedzanie i pomoc ludziom chorym i starszym – „Akcja niewidzialna ręka”, porządkowanie cmentarza, zbiórka surowców wtórnych, kwesty, m.in. ma Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka, Społeczny Fundusz Budowy Szkół i Internatów.

Na terenie placówki harcerze włączali się do pracy komisji sanitarno – porządkowej: pełnili dyżury podczas uroczystości szkolnych, akcji „szklanka mleka”. Spośród starszych harcerzy została zorganizowana Młodzieżowa Służba Ruchu, która pełniła dyżury na terenie miejscowości w trosce o bezpieczeństwo swych młodszych kolegów. Harcerze współpracowali m.in. ze Strażą Pożarną, czego dowodem było założenie Młodzieżowej Drużyny Straż Pożarnych oraz z kołem ZBOWiD i WOP, pomagając żołnierzom przy przechwytywaniu przekraczających nielegalnie granicę. Współpracując z Leśnictwem harcerze m.in. sadzili drzewka, pomagali w dokarmianiu ptaków i zwierząt leśnych, uczestniczyli w zbieraniu buczyny i szyszek.

 

SAMORZĄD UCZNIOWSKI

Ważne miejsce w organizowaniu działalności wychowawczo – opiekuńczej miała praca Samorządu Uczniowskiego. Z zachowanej dokumentacji wynika, że SU rozwijał działalność na trzech płaszczyznach działając w trzech sekcjach: gospodarczo – porządkowej, kulturalno – rozrywkowej i sportowej.  M.in. w latach osiemdziesiątych wprowadził współzawodnictwo międzyklasowe, przeprowadzając systematyczną kontrolę estetyki klas. Dla zwycięzców co roku Komitet Rodzicielski fundował nagrody. SU wniósł m.in. swój wkład w budowę Pomnika Centrum Zdrowia Dziecka, przekazują na ten cel w r. 1974/75 – 540 zł oraz w odbudowę Zamku Królewskiego w Warszawie, przekazując w r. 1971/72 – 70zł. W związku z przygotowaniem do nadania szkole imienia Janusza Korczaka SU przygotował i przeprowadził konkurs „Wiem wszystko o Januszu Korczaku”. Z danych zawartych w kronice szkolnej, dowiadujemy się, że po raz pierwszy z inicjatywy SU, w r. 1987/88, rozpoczął działalność radiowęzeł szkolny.

 

WSPÓŁPRACA ZE ŚRODOWISKIEM

Szkoła jako instytucja społeczna powiązana była ze środowiskiem lokalnym. W omawianej placówce współpraca od pierwszych lat przejawiała się w kilku formach: pomoc szkole ze strony Zakładu Opiekuńczego ZOZ, współpraca z Komitetem Rodzicielskim oraz z kołem ZBOWiD, WOP, miejscową Strażą Pożarną, Leśnictwem, Uzdrowiskowym Domem Kultury, organizowanie przez uczniów imprez dla środowiska oraz troska szkoły o estetyczny wygląd wsi.

W pierwszych latach pomoc ze strony środowiska przejawiała się głównie w zagospodarowaniu i urządzeniu obejścia szkoły. Zakład Opiekuńczy ZOZ razem z Komitetem Rodzicielskim w ramach Narodowego Czynu Pomocy Szkole wykonali elementy do „zielonej sali gimnastycznej. Dokonali również napraw pomocy naukowych, ułożyli płytki PCV w klasach, założyli ogródek przyszkolny. Przy ogrodzeniu posadzono krzewy i drzewa. Każdego roku Komitet Rodzicielski wspólnie z SU urządzali zabawy noworoczne dla dzieci i młodzieży. Towarzyszyły im często loterie fantowe lub kiermasze prac wykonanych przez uczniów. Pieniądze ze sprzedaży wytworów prac uczniowskich przeznaczane były na zakup sprzętu sportowego, gier itp.

Komitet Rodzicielski przeznaczał również kwoty na cele szkolne, m.in. na zakup książek do biblioteki szkolnej, map oraz materiałów technicznych do prowadzenia zajęć praktyczno – technicznych.

Rozszerzyła się współpraca z miejscowymi ośrodkami kultury – kino Klub Pracownika, Uzdrowiskowy Dom Kultury, Klub Kuracjusza. Uczniowie współuczestniczyli w organizowaniu spotkań z ciekawymi ludźmi, uczestniczyli w seansach filmowych i spektaklach przygotowanych w ramach Sceny Prezentacji. Organizowano również wycieczki do ZOZ, WOP i OSP celem zapoznania  dzieci i młodzieży z ich działalnością.

W omawianym okresie , każdego roku, w poszczególnych klasach wybierano „Trójki klasowe”, które pomagały w organizowaniu wycieczek, współuczestniczyły w przygotowywaniu imprez klasowych i szkolnych oraz świadczyły drobne usługi, np. zakup kwiatów, dyplomów itp. Członkowie Komitetu Rodzicielskiego i Zakładu Opiekuńczego uczestniczyli we wszystkich uroczystościach szkolnych. Widoczna była współpraca z miejscowym przedszkolem, która przejawiała się m.in. w organizowaniu wspólnych zabaw dla dzieci, przedstawianiu spektakli w wykonaniu klas młodszych, wyświetlaniu filmów, wykonaniu pomocy naukowych oraz naprawie zabawek przez uczniów klas starszych.

Należy podkreślić, iż w omawianym okresie szkoła wiele zawdzięczała dyrektorowi, panu Wiesławowi Przybyle, który kierował placówką w latach 1954 – 1984. Dyrektor był jednym z inicjatorów i czynnie wspierających działalność sportową, dbał o podnoszenie wyników nauczania.

Następczyni, pani Halina Gimzicka, kontynuowała podjęte wcześniej działania, m.in. w okresie kryzysu gospodarczego, znalazła sposób na finansowe wsparcie placówki poprzez organizowanie kolonii letnich i zimowisk. (lata 1985 – 1990)

Źródła:

1. Protokoły Rad Pedagogicznych, lata 1969 - 1990

2. Kroniki szkolne, lata 1969 – 1990r.

3. Księga współpracy z Zakładem Opiekuńczym

4. Projekty organizacji szkoły, lata 1970 – 1975, 1979 – 19084, 1985 – 1990

5.Sprawozdania z działalności dydaktyczno – wychowawczej, z dn.18.04.1987r., 12.01.1974r., 1806.1975r., 1981/82,  1989/90

6. Wywiad z dyrektorem, p. Wiesławem Przybyłą

7. Księga Korczakowska, 1990r.

8. Wywiad z nauczycielem, p. Zofią Filipiak – Gryczewską

9. Wywiad z dyrektorem szkoły, p. Haliną Gimzicką

10. Protokoły powizytacyjne 1969 – 1990

11. Szkoła Tysiąclecia, Gazeta Robotnicza, 18.03. 1965 r.

12. Referat pt. „Sytuacja oraz plany Szkoły Podstawowej w Sokołowsku”

Poprawiony: niedziela, 10 listopada 2019 10:12
 
Kierownicy i dyrektorzy szkoły PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   

Od roku 1946 rozpoczyna się historia polskiej szkoły w Sokołowsku. Początkowo, do 1956 r. była to szkoła 4-klasowa, mieszcząca się w budynku przy ulicy Szkolnej.

W tym okresie kierownikami szkoły byli:

1946/47 – Józef Kosiba

1946/47 – Adam Żurakowski

1948/49 i 1949/50 – Józef Kostecki

1950/51 – Danuta Stuczeń

1951/52 – Władysław Puślecki

W latach 1952-1984 funkcję kierownika,
a potem dyrektora pełnił Wiesław Przybyła. W tym czasie szkoła 4-klasowa przekształciła się w 7-klasową, a w 1966 r, w 8-klasową.

W 1969 r. placówkę przeniesiono do nowo wybudowanej szkoły przy ulicy Unisławskiej 4.

Dyrektorem placówki w latach 1984-2000 była Halina Gimzicka. W 1990 r. nadano szkole imię Janusza Korczaka.

W 2000 r. szkołę przekształcono w 6-klasową z dwoma oddziałami przedszkolnymi.

Funkcję dyrektora na rok szk. 2000/01 przejął Jerzy Wojtasik. Przez dwa kolejne lata 2001/02 i 2002/03 dyrektorem placówki była Gabriela Brzęcka.

Od roku szk. 2003/04, do końca sierpnia 2013 r. dyrektorem szkoły była Teresa Leszko. Natomiast od roku szkolnego 2013/2014 do chwili obecnej dyrektorem placówki jest Grażyna Lektarska.
 


 
 
 

 

Księga gości

Zapraszamy do pozostawienia w "Księdze Gości" swojego śladu pobytu na naszej stronie, pozdrowień, uwag , itp.